Vrijdagavond hebben we afscheid moeten nemen van Christ van Es. Christje voor ons Olympianen. Een overvolle aula van het crematorium gaf het al aan Christje was een bekend en geliefd persoon en dan vooral in onze vereniging.

ChristvanEs

Een overtal aan Olympianen die zich weer eens van de beste kant lieten zien. Dan komt de saamhorigheid extra naar voren en zijn we allemaal Olympianen onder elkaar. En dan nog iedereen die in het verleden Christje bij Olympia meegemaakt hadden. De barmeiden van toen, de meiden van zijn dameselftal in de jaren '80 én '90. Allemaal met mooie herinneringen aan hem. Christje is er niet meer maar hij zal altijd in onze gedachten blijven en anders zullen we altijd wel aan hem herinnerd worden, want wij hebben voor altijd een Christje.
Mooie woorden zijn er gezegd en er kwamen prachtige foto's voorbij met mooie muziek. Petje af voor Christje zijn gezin zoals zij dit nog samen met hun vader en opa geregeld hadden. Nee zo doet afscheid nemen veel minder zeer, alhoewel er altijd verdriet zal zijn omdat we iemand moeten missen die ons dierbaar was. De opa waar je met plezier zo maar op de bank ging zitten tv kijken of over het voetballen praten, zoals Kjell het zei. Christje, altijd trots op zijn kinderen en kleinkinderen. Christje altijd belangstellend en een luisterend oor, ook vooral naar de jongeren van Olympia toe. Christje altijd dankbaar zoals Patrick dat zo treffend aanhaalde in zijn afscheidswoorden. Dank je wel zeggen was bijna een stopwoord van hem. Altijd als ik hem op donderdag en zaterdag weer thuis afzette was het: "Bedankt weer en de groeten". Maar ook als hij zaterdag in de auto stapte steevast begon met te vragen of het 1e thuis speelde vandaag. En als hij uitstapte vaak vroeg wat hebben ze nu eigenlijk gedaan vandaag. Hij had ook zijn streken. Hij heeft het zelfs nog voor elkaar gekregen dat hij ons Olympianen nog een glas Heineken onder de neus heeft geduwd. Ik weet zeker dat hij daar nog stiekem plezier over heeft gehad.
Een lege plaats aan de bar. Er zal niet meer gevraagd worden, pilske Henk? Die jonge gasten kunnen niet meer even gedag zeggen en een praatje maken met Christje. Nog eentje en dan gaan we naar huis, we zullen het niet meer horen. Er zullen anderen op die kruk gaan zitten maar de plek zal voor altijd open blijven. Hij blijft altijd onder ons en we zullen hem altijd blijven eren want wij hebben 'n" Christje"! En we zullen er nog vaak eentje op hem drinken. Ja zo doet afscheid nemen veel minder zeer...
Christje bedankt. PROOST!!!
Henk...