Zaterdag na carnaval voetballen. Dan is het lastig om voldoende manschappen op de been te brengen waarbij ‘niet fit’ maar ook wintersport de grootste boosdoeners zijn. De Olympia veteranen hebben de luxe van een groot arsenaal ‘als het nodig is doe ik mee’- spelers. Uit die categorie waren Ed en Ron als reserve aanwezig, als ook de van een blessure terugkerende Joost. Hans de Rooij had een basisplaats geclaimd bij en tegen de buren van DVVC.
De Olympianen speelden een aardige eerste helft. Met af en toe mooie aanvallen werden er kansen gecreëerd. Het resulteerde niet in doelpunten. Een onzuiver vizier en een uitstekende DVVC-keeper waren debet aan het uitblijven van de voorsprong. Laat in de eerste helft kwam die er toch. Een voorzet van links was ditmaal geen prooi voor de keeper. De bij de tweede paal neerploffende bal was een prooi voor Robert die gecontroleerd binnenschoot (0-1).
In het tweede bedrijf mochten Joost en Ed invallen. Het zal daar niet aan gelegen hebben, maar het spel was nu een stuk minder. Het was uitgerekend Edwin die bij zijn rentree bijna doeltreffend was. Door de kleine marge rechtten de groenwitten nog eens de rug en roken een kans op een succesje. Olympia kwam een paar keer goed weg. Maar waar de 1-1 in de lucht hing, was het Joost met de bevrijdende 0-2. Een uit de zestien terugkomende bal werd op de pantoffel genomen. Een schot dat percentueel meestal in het kanaal terecht zou komen, spatte nu onderkant lat in de kruising. Een wereldgoal voor Joost die zich meteen maar weer liet wisselen.
Heel lang kon Olympia niet profiteren van de marge. Want twee minuten later was daar alsnog de 1-2. Maar ook met een kwartier extra speeltijd lukte het Olympia om het doel leeg te houden. Invaller Ron probeerde het nog van 50 meter omdat de DVVC-keeper te ver voor de goal stond. Maar dit was toch wel teveel gevraagd. In de slotfase nog een gelukje dat bij een stevige interceptie de bal ook op de stip had gekund. Dat bleef Olympia bespaard en de benauwde winst was binnen.
