Eindelijk konden er in de “canalside derby” drie punten worden toebedeeld. Na twee gelijke spelen in het vorige seizoen trok Olympia nu aan het langste eind. Het team van trainer Nick van Vugt toonde zich deze ijskoude middag het meest efficiënt en ging met een 3-1 overwinning aan de haal.
Het veld was goed bespeelbaar, maar hier en daar wat gladjes. Dat ondervond de goalie van DVVC ook na drie minuten spelen. De snelle Merlijn Biemans werd prima de diepte in gestuurd. De uitkomende doelman gleed weg waardoor Merlijn weliswaar uit een lastige hoek, de bal in het lege doel kon schieten. De 1-0 voorsprong werkt niet echt bevrijdend voor de roodwitten. Het was DVVC dat het meest aan de bal was, maar zij konden nauwelijks voor gevaar zorgen voor de Olympiaverdediging. Een kopballetje van Jochem Vogels leek voor een verdubbeling van de score te zorgen maar die poging belandde op de lat. In de 26e minuut kwam de 2-0 er wel. Na een goede actie van Mike van der Weert, die randje buitenspel vertrok, kwam de bal uiteindelijk via wat tussenstations terecht bij Thymo de Bruijn die vanaf zestien meter doeltreffend kon uithalen.
Zowel tot het rustsignaal als in het tweede bedrijf gebeurde er daarna nauwelijks iets noemenswaardig. Beide teams waren onmachtig om meer kansen, laat staan doelpunten te produceren. Olympia kreeg een uitgelezen kans toen de ingevallen Stef Roovers de bal terug legde en Thymo voor een leeg doel de hoek kon uitkiezen. Maar zijn schuiver verdween naast het doel. Zo kon het in de slotfase nog spannend worden. Helemaal toen uit een voorzet van links DVVC in de 82e minuut de 2-1 binnen frommelde. DVVC geloofde er weer in en Olympia moest nog even vol aan de bak. Vijf minuten later kreeg Olympia een vrije trap op zo’n 30 meter van het doel. Espen, vorige week scorend vanaf de middellijn, greep deze mogelijkheid aan om met een streep in de bovenhoek de verlossende 3-1 te produceren. Deze voorspong werd niet meer weggegeven en de drie punten konden op sportpark Crispijn blijven.
